Pazar günü, uzun zamandır ailece geçirdiğimiz en güzel günlerden biriydi benim için. Bütün aile toplanıp yıllardır gittiğimiz, yeşilliğine, temiz havasına, ortamının güzelliğine hayran olduğumuz Kemaliye’deki Yıldırım Alabalık’a gittik. Böyle yeşilliğe, doğal güzelliğe hasret olduğumuzdan sanırım böyle yerlerde ben ayrıca mutlu oluyorum, çocukların rahatlığı, mutluluğu ise görülmeye değer inanın…
Hepimiz bir aradaydık o gün, babalar günüydü malum, benim babacığım yanımdaydı da Arman’ım babasından ayrıydı bir tek içimi burkan bu oldu. (Canım sevgilim, bu ayın sonuna kadar da gelemeyecekmiş, inşallah bir dahaki aya sarkmaz diyorum artık…) Ama dedesiyle, dayısıyla, kuzenleriyle bir aradaydı en azından.
Abim de en az çocuklar kadar eğlenmiş görüldüğü üzere...
Bahçenin bir köşesine gelenler için çilek ekmişler, Arman’ı oradan toplayamadık zaten yaklaşık bir kilo çilek yemiştir herhalde.
Yemek faslına geçince; balıklar fazlasıyla taze, hemen gözünüzün önünde tutuluyor. Buğulama (babamın favorisi), kızartma ve kiremitte mantarlı-kaşarlı (bu da benim favorim) çeşitleri var. Üzerine bir demlik çay, bol bol da temiz hava var burada ;)
Bu güzellik de abiciğimin çok tatlı eşi, yanındaki de ananem… Bir tek annem gözden kaçmış, bu yazımı görmez inşallah :))
Ve son olarak benim çay keyiflerim…